دنیا کوچکتر از آن است که گمشده ای را در آن نیافته باشی 

هیچ کس اینجا گم نمی شوند

آدم ها به همان خونسردی که آمده اند

چمدانشان را می بندند و ناپدید می شوند

        یکی در مه

                      یکی در غبار

                                         یکی در باران

                                                               یکی در باد

و بی رحم ترینشان در برف

شاید هم بهار

آنچه به جا می ماند

رد پاییست

و خاطره ای که هر از گاه

پس میزند مثل نسیم سحر

پرده های اتاقت را ...