یادی از آفتاب

باحرف هربیگانه ای رسوای رسوا میشوم

تنها رهایم می کنی وقتی که محتاج توام

صدباراگرترکم کنی،صدباره شیدامی شوم

کم می شوم درچشم تو تایک نظر برمن کنی

بایک نگاه نازنین من بازپیدامی شوم

هرسونگاه می کنی گل می فشانی خوبه من

چشمی به من می افکنی من نیز زیبا می شوم

من قطره ام، دریای من، گم می شوم درساحلت

با اینکه ناچیزم ولی من باتو دریا میشوم

من شوکت ملک جهان هرگز نمی خواهم ولی

تا تونگاهم می کنی سلطان دنیا می شوم

معناندارد بی تو من دردفتر دیوان دل

اما چواسمت میرسد شیدای شیدا می شوم

وقتی صدایم می کنی گم میشوم درعاشقی

همراه این عاشق لبریز رویا میشوم

وقتی تو باشی پیش من چیزی نمی خواهد دلم

از پیش من هرگز نرو من بی تو تنهامی شوم